A Decade of Bondage at Richard and Rana Khoury’s Home

On the surface, Richard Khoury and Rana Germanos appear to be outstanding citizens as co-owners of the prominent George Shop hair salon. Few outside their immediate family know about the ten years of horrendous treatment they’ve subjected their domestic worker to.

Worker

Sajita Lama

Forced to labor without pay for almost ten years

Employers

Richard Khoury and Rana and Sleiman Germanos

Unwilling to pay wages dating back to 2012

THE VIDEO

Watch Rana Germanos and her father Sleiman face questioning by This Is Lebanon over their treatment of Sajita Lama.

THE STORY

Sajita Lama, a 29 year old Nepali, has been confined to the home of her Lebanese employers for over a decade now. Her employers, Richard Khoury, hairdresser and co-owner of a prominent Beirut hair salon, “George Shop” in the Dekwaneh district of the Lebanese capital and his wife Rana Germanos, (DOB 05/10/1981), have essentially enslaved Sajita, and owe her nearly a decade’s worth of wages since they stopped paying their worker in June of 2012.


The plight of Sajita, who has been kept in limbo, cut off from interacting with the outside world and forced to labour endlessly without pay, is on par with that of Filipina domestic worker Halima Ubpah, who spent a decade imprisoned without pay in the home of Lebanese politician and women’s right activist Ibtissam Alsaadi. In 2017, This Is Lebanon intervened on her behalf and managed to negotiate her freedom. 


Sajita’s family have told This Is Lebanon that her ongoing nightmare didn’t commence immediately. Things were initially okay in the Khoury-Germanos home. As is the case with the majority of migrant domestic workers, Sajita traveled to Lebanon to support her poverty stricken family back home in Nepal. She arrived as a teenager in September 2010 and was hired to work in the home of Richard, Rana and their two daughters.

According to her uncle, Sajita was paid for the first year and nine months of her stay in the home. As the kafala system forbids migrant domestic workers from opening or owning Lebanese bank accounts, workers typically have their employers send their salaries straight to their families in their home countries. The remittances to Sajita’s mother were halted in June 2012.  

Rana Germanos (left) with her husband, Richard Khoury

Richard Khoury poses at his barbershop with globally renowned Qatari rally car racer and Olympic bronze medalist Nasser Al-Attiyah

George Shop, the family hair styling business run by Sajita’s employers was founded by Richard’s deceased father and is currently located on the first floor of the Sukkarie Center in Dekwaneh. The company’s Instagram and Facebook pages depict a slew of prominent Lebanese personalities in show business and other industries as clients, with Richard or one of his brothers seen posing with seemingly satisfied customers in photographs uploaded to the company pages. Among their clients, Lebanese singer song writer Ayman Zbib as well as movie star Mazem Moadam. George Shop has featured at the globally renowned Arab Idol competition, beauty pageants and other show business events.

Despite a background check revealing that Richard faces lawsuits over unpaid debts related to his business dealings, he has succeeded in keeping this aspect of his finances, largely under the wraps.


Richard’s public persona contrasts greatly with his private life, as he has continued to keep in bondage, a Nepali woman who had hoped to earn a living and help her family back home. Richard and Rana, who live in El Maten, Kournet El Hamra, have had no qualms about wasting away years of Sajita’s youth, a closely guarded dark secret that very few outside their immediate family are believed to be aware of.


Since 2017, This Is Lebanon has been brought in on behalf of thousands of migrant domestic workers who have been robbed of wages, enslaved and rendered prisoners of their employers. Sajita’s case, which we’ve only recently become aware of, stands as the second worst case for enslavement, as the staggering nine and a half years without pay is second only to that of Halima Ubpah.


Sajita’s family were unsuccessful in getting the Nepalese embassy in Beirut to take up her case. According to Sajita, the involvement of the embassy angered her employers, who threatened and eventually coerced her into telling the embassy that all was well and that she would be willing to continue working in the Khoury-Germanos home.


Sajita has confirmed to This Is Lebanon that she has only received wages for fifteen months of work. With her word and that of the family, we took up the case.


This month, after we began investigating her plight, we first reached out to the Khoury-Germanos family to better understand the dynamics behind the decade-long hostage ordeal.

On 4 August, This Is Lebanon first reached out to the family and phoned Richard Khoury. He claimed we had the wrong number and hung up on one of our case workers. It was the correct number. 

On 11 August, a Lebanese caseworker of ours who specializes in negotiations, called and spoke with Richard’s wife, Rana Germanos. In their conversation, Rana made numerous conflicting and dubious statements. Among them, initially stating that she was unaware of Sajita’s whereabouts due to her worker running away from the home. This was shortly followed up by her stating that Sajita was currently working at the home of her father.

Rana Germanos couldn’t keep her story straight in exchanges with This Is Lebanon

Sleiman Germanos was caught lying about the supposed death of Sajita’s mother


When probed about the payments, or lack of any, Rana says that the confusion is due to their electing to pay Sajita her salary in cash. When asked to provide receipts or any proof of any exchanges of money between the family and Sajita, Rana said there were none. If Sajita were paid in cash, this would mean that her wages were likely stashed somewhere in the home, due to her inability to deposit funds in a bank account. But when asked about where Sajita kept her savings, Rana responded with “I don’t know.”


Also worrying, Rana inadvertently revealed that Sajita’s passport and residency permit had long expired, and that she and her husband had been keeping her undocumented and effectively off the grid for years. Rana claimed that the family honoured its commitments to Sajita over the years, to a $100 monthly salary. The $100 figure is incredibly low, even lower than the paltry $150 monthly sumthat the lowest paid domestic workers tended to receive (prior to Lebanon’s economic crash of 2019). When our negotiator openly expressed surprise at the pitiful figure Rana claimed was Sajita’s salary, Rana claimed that Sajita had agreed to the amount. In the end, Rana ended her exchanges with our negotiators using grotesque curse words and threats of violence.


On 16 August, our negotiator switched her focus to Rana’s father, Sleiman Germanos, because of her claim that Sajita was staying with him. Sajita, he said, had been working in his home for the past month. He told our negotiator that he was paying Sajita “very generously,” although he wouldn’t specify what that meant in numerical terms.


Sleiman’s story ended up being as full of holes as the one his daughter attempted to sell us. When asked about the fact that Sajita had gone unpaid in the home of his daughter for nearly a decade, he first feigned ignorance, claiming to have no idea about her salary dealings. Then, in what appeared to be an attempt to exonerate his daughter, he stated that Sajita had in fact been receiving her salary over the past decade, but that she stopped sending money to her family in Nepal after her parents passed away in 2012.


Sleiman Germanos appeared to be unaware of our willingness to dig deep in such cases and get to the bottom of the story. This Is Lebanon has communicated extensively with the family and is aware that Sajita’s mother is very much alive.


Like his daughter Rana, he too had no explanation for where Sajita’s salary, which they claim is handed to her in cash, is placed for safekeeping. When pressed, Sleiman resorted to stating that the family had arranged for Sajita to sign a document saying that she had received the entirety of the money and claimed that this was a legally viable document which cleared the Khoury-Germanos family of any wrongdoing.


In four years of operations, This Is Lebanon has encountered scores of cases of women who are coerced into making statements or signing documents claiming that abusive employers were innocent of any wrongdoing. One such case is that of Lebanese army Colonel Abbas Akil, who to avoid paying his Nigerian domestic worker the six months of salary she was owed, forced her to sign a paper declaring that he owed her nothing. His worker later told This Is Lebanon that she had been threatened with death if she had refused to sign.


As such, This Is Lebanon has great reason to be worried if the family has resorted to coercing their worker into signing documents, with no legal counsel and certainly without the option of refusing. In addition to this, Sleiman Germanos was asked about elements of Sajita’s routine, including the fact that she spends weekends in the home and is never permitted to leave the premises.


Sleiman replied claiming that Sajita doesn’t have any friends, never goes shopping on her own and spends her days in the home because she herself has never wanted to leave her place of work. The laughable explanation almost confirms suspicions that she, like many domestic workers before her, has been turned into a captive.


When we initially posted about Sajita’s case on our Facebook page, some of our Lebanese followers were in disbelief. Among the reactions and questions we received, how could a migrant domestic worker be kept against her will for so long? Why hadn’t she run away?


Remember, Sajita came to Lebanon as an eighteen year old and had her passport immediately confiscated by the Khoury-Germanos family. While thousands of women have escaped from abusive homes across Lebanon, the kafala system, which doesn’t offer any protections to these women, renders their lives miserable. Running away automatically voids legal residency. Employers often file false complaints with police, claiming that their worker stole from them. Lebanese General Security has packed Lebanese prisons with migrant domestic worker victims of abuse. They may then stay in prison for a period of months, sometimes years.


Sajita has no family or friends in Lebanon, her lack of contacts and acquaintances due primarily to her confinement in the Khoury-Germanos home. She has no legally viable documentation. Her passport has been taken away from her. The outside world in Lebanon remains completely foreign to her, despite her having resided in the country uninterrupted, since 2010.


Hers isn’t the first of such cases, as we mentioned above, Halima Ubpah similarly spent a decade long nightmare of forced labour and confinement. A recent Al Jazeera in depth story highlighted our involvement in the cases of three Ethiopian migrant domestic workers, each of whom had spent nearly a decade locked in the homes of their Lebanese employers. The practice is extremely common and many women continue to languish for years on end, enduring horrendous abuse in the homes of employers.


Today, Richard Khoury, Rana Germanos and Sleiman Germanos owe Sajita Lama a combined 110 months’ worth of salary. Even at the average $200 monthly salary that many other Nepalese workers would typically receive in Lebanon (prior to the economics crash of 2019), this would put the total sum in unpaid salary owed to Sajita at $22,000. There are of course, damages that should be awarded to her as well.


The version of events shared with us by the Khoury-Germanos family doesn’t hold up. While Rana Germanos and her father Sleiman were dishonest and repeatedly lied in their exchanges with our negotiators,. Richard Khoury meanwhile, went to great lengths to avoid being contacted on the matter.

Richard Khoury may be the best hairdresser in town, but he hasn’t paid the domestic worker toiling in his home in almost ten years.

This Is Lebanon demands the immediate release of Sajita Lama, the delivery of all unpaid salary in an independently verifiable manner, and her repatriation to Nepal for her to be reunited with her long-suffering family. This nightmare must come to an end. Nothing justifies her continued stay in the home of a family which has robbed her of some of the best years of her youth and effectively enslaved her.


We also call on our followers to lobby for an end to the unjustified confinement of Sajita Lama. Contact information for George Shop hair salon and the family is available below. Let Richard Khoury and Rana Germanos know that unlawful restraint and forced labour are crimes and that their decade long toying with an innocent woman’s life must end now.

The People

Richard Khoury and Rana Germanos have effectively enslaved Sajita for the last 10 years.

Richard Khoury

Richard is a hairdresser and runs “George Shop”, but still finds time to enslave Sajita.

Rana Germanos

Rana has taken part in the enslavement of Sajita, her way of showing appreciation to Sajita for helping raise her 2 children.

Sleiman Germanos

Rana’s father forced Sajita to sign a paper waiving her salary rights to cover for his daughter’s abuses.

George Shop

Prominent Hairstylist/Barbershop business co-owned by Richard Khoury and his 2 brothers. Frequented by a number of Lebanese celebrities, including singer song writer Ayman Zbib and movie star Mazen Moadam.

Sajita Lama

A 29 year old Nepali woman who has been enslaved by the Germanos family for over 10 years

TAKE ACTION

We can’t do this alone. We need your help! Join us in this fight.

Contact the Sponsors

Talk to the Germanos family and Richard Khoury and ask them to pay Sajita Lama her rightfully earned money.

Share the Story

Tell others about this. Join us in the fight to ensure that the Germanos family and Richard khoury are brought to justice.

Join Our Work

We need your help to continue our efforts in fighting for Sajita Lama and others suffering like her.

Get the Updates

Get the updates straight into your inbox so you don’t miss any part of the story.

COMMENTS

القصة

وصلت ساجيتا لاما، من نيبال وتبلغ من العمر 29 عاماً، إلى لبنان في نهاية عام 2010. عملت خلال السنوات الإحدى عشرة الماضية لدى ريتشارد خوري ورنا جرمانوس، 39 عاماً، اللذين يعيشان في المتن، كورنت الحمراء. يعمل ريتشارد مصفف شعر ويدير “صالون جورج” لتصفيف الشعر، القديم والعريق والذي كان مُلكاً لوالد ريتشارد المتوفى، في الطابق الأول من مركز السكري في الدكوانة. ريتشارد غارق في ديون كثيرة وهناك دعاوى قضائية ضده.

علم “هذا لبنان” بأمر ساجيتا لأول مرة عندما اتصل بنا عمها وأخبرنا أن ابنة أخيه لم تتقاضَ أجوراً منذ ما يقارب 10 سنوات. كانت قد أرسلت راتبها إلى بلدها خلال السنة الأولى وتسعة أشهر. بعد ذلك توقفت جميع التحويلات. كانت الأسرة قد قدمت طلباً رسمياً للمساعدة عبر قنوات دبلوماسية ولكن دون جدوى.


في 4 آب، اتصل “هذا لبنان” بريتشارد خوري الذي ادعى أننا اتصلنا بالرقم الخطأ وأغلق الخط. لكن الرقم كان صحيحاً.

في 11 آب، اتصلت مفاوضة لبنانية برنا جرمانوس وتحدثت معها. وكانت أقوال رنا متضاربة. لقد ادعت أن ساجيتا هربت لكنها قالت فيما بعد بأنها تعمل في منزل والدها. ادعت أن ساجيتا كانت تتقاضى أجرها نقداً لكنها قالت بأنه ليس هناك إيصالات ولا تعلم أين احتفظت ساجيتا بأموالها. انتهت صلاحية جواز سفرها وتصريح إقامتها. قالت أن راتب ساجيتا كان 100 دولار شهرياً. وعندما قالت المفاوضة إنها لم تسمع قط بمثل هذا الراتب المتدنّي، ادعت رنا أن ساجيتا كانت موافقة بالكلية على المبلغ.

في 16 آب، اتصلت المفاوضة بسليمان جرمانوس، والد رنا. لقد كانت ساجيتا تعمل لدى سليمان طوال الشهر السابق. قال سليمان إنه يدفع لساجيتا بسخاء كبير لكنه ادعى أنه لا يعرف شيئاً عن راتبها خلال السنوات العشر الماضية. وادعى أنها قررت عدم إرسال تحويلات مالية إلى نيبال بعد وفاة والديها. في الواقع، والدة ساجيتا على قيد الحياة. وقال بأنها لا تريد مغادرة المنزل أبداً، وحين كانت تعمل لدى ابنته، كانت تقضي أيام الأحاد في منزله. ليس لديها أصدقاء ولا تخرج للتسوق بمفردها. وعلى الرغم من ذلك، لم يكن لديه أي تفسير عن مكان وجود راتبها المفترض أن يكون قد دُفع لها بالكامل. لكن عند الضغط عليه، قال بأنها وقّعت على ورقة تفيد بأنها تقاضت كل رواتبها. ومن الأساليب الشائعة لأصحاب العمل الضغط على عاملات المنازل للتنازل عن حقوقهن.

عندما نشرنا الأمر على فيسبوك، أعرب بعض اللبنانيين عن عدم تصديقهم لقصتها وسألوا لماذا لم تهرب ببساطة. ذهبت ساجيتا إلى لبنان وهي في الثامنة عشرة من عمرها. إنها لا تعرف أحداً في لبنان باستثناء أصحاب عملها / المعتدين عليها. وقد صادروا جواز سفرها. لو كانت قد هربت (كما ادعت رنا زوراً)، لكان بإمكانهم تقديم شكوى ضدها لدى الأمن العام وربما انتهى بها الأمر في السجن، مثل العديد من الأخريات اللواتي يقضين عقوبات بسبب تهم كاذبة. كما أن هناك سؤالاً يُطرح: كيف كان من المفترض أن تحصل على راتبها غير المدفوع لو كانت قد هربت؟ من هي السلطة اللبنانية التي ستساعدها في الحصول على حقوقها؟ هل سيسارعون إلى مساعدتها ولو في الوقت الحاضر؟

ساجيتا مستحقة لرواتب 110 أشهر. حتى على أساس مبلغ شهري تقليدي قدره 200 دولار، فإن هذا يعادل 22000 دولار. يجب أن تجبر السلطات اللبنانية ريتشارد خوري ورنا جرمانوس على بيع أية عقارات يمتلكانها لدفع أجور المرأة التي كانا يستعبدانها مدة عقد من الزمن. كما ينبغي سجنهما لارتكابهما هذه الجريمة.

በአማርኛ ለማንበብ

ሳጂታ ላማ የተባለች የ29 ዓመቷ የኔፓል ሃገር ተወላጅ ወደ ሊባኖስ ስራ ፍለጋ የመጣችው በፈረንጆቹ አቆጣጠር ወደ 2010 መጨረሻ ነው። ከመጣችበት ግዜ ጀምሮ በሊባኖስ በሰው ቤት ሰራተኝነት ሪሻርድ ኹሪ እና በባለቤቱው ራና ጀርማኖስ ተቀጥራ በ ኤል ማተን ኩርነት ኤል ሃምራ አከባቢ የሚገኘው ቤታቸው ያለፉት 11 ዓመታትን አሳልፋለች። ሪሻርድ በሙያው ጸጉር ሰሪ ሲሆን “የጆርግ ሾፕ” ተብሎ የሚጠራና በአባቱ የተቋቋመ የጸጉር ቤት ባለቤት ሆኖ እየሰራ ይተዳደርበታል። ጸጉር ቤቱ በዴክዋኔ የሚገኘው የሱካሬ ህንጻ አንደኛው ፎቅ ላይ የሚገኝ ነው። ሪሻርድ ከዚህ ቀደም በነበሩበት የነጋዴ ቆይታው እዳዎቹ ተጠራቅመው ዛሬ በርካታ ሰዎች በስሙ ክስ መስርተውበት በህግ ተፈላጊ ሆኗል። 



የኛ ተቋም ይህ ነው ሊባኖስ ስለ ሳጂታ ለመጀመርያው ግዜ መረጃ የደረሰን በቅርቡ ነው። በኔፓል ሃገር ነዋሪ የሆኑት የሳጂታ አጎት በፌስቡክ ገጻችን መልዕክት ልከውልን ነበር። እንዳስረዱን ከሆነ ሳጂታ ላለፉት 10 አመታት እየሰራች ብትቆይም የአንድ ዓመት ከ9 ወራት ደሞዝ ብቻ መቀበሏን እና ወደ 10 ዓመት ለሚጠጋው ቀሪው ግዜ አንድም ሳንቲም ሳይከፈላት እንደቆየች ጨምረው አብራሩልን የሳጂታ አጎት።


የሳጂታ ቤተሰብ በመጀመርያ ጉዳዩ በቤሩት ወደሚገኘው የኔፓል ኤምባሲ ወሰዱት። ኤምባሲው የረባ እርምጃ ሳይወስድ ወራት ሲያልፍ በኔፓል ዲፕሎማቶች በኩል ምንም ነገር እንደማስተካከል ተረዱ። ከዚህ ቀጥሎ ነው የሳጂታን ጉዳይ ወደ ይህ ነው ሊባኖስ ለመስደው የተስማሙት። ስለሆነም በዚህ ወር ውስጥ የኛ ተቋም የሳጂታ አሰሪዎችን አግኝተን ለማነጋገር ሙከራ ማድረጅ ጀመርን።


ሐምሌ 4 እለት ወደ አሰሪዋ ሪሻርድ ኹሪ ስልክ ደወልን። ስልኩን ሲያነሳ ቁጥር ተሳስታችዋል ብሎ መለሰልን። ቦኋላ ስናጣራ ቁጥሩ ትክክለኛው ሆኖ የተሳሳትንበት ምንም ነገር አልነበረም።


ነሃሴ 5 እለት ወደ ሪሻርድ ባለቤት ራና ጀርማኖስ ስልክ ሞከርን። ራና ያለውን ነገር ለማብራራት ስትሞክር የምታወራው ድብልቅልቅ ብሎ እየተምታታባት ውሸትና እውነት ታቀላቅል ነበር። መጀመሪያ ሳጂታ በቤታቸው አምልጣ የት እንዳለች አለማወቋን ነገረችን። ቦኋላ ይሄንን መናገሯን ረስታ ደግሞ ሳጂታ ባሁኑ ሰዓት በአባቷ ቤት እንደምትገኝና ራና አባቷን በማገዝ የሳጂታን ደሞዝ እንደምትከፍል ተናገረች። ደሞዟ ለተከፈለችበት ደረሰኞች አሳዩን ስንላት ደግሞ ሳጂታ ደሞዟን በባንክ ዝውውር ሳይሆን በእጇ እየተሰጣት ስለሚከፈላት ደረሰኝ አለመኖሩን አስረዳችኝ። ታድያ ወደ ወላጆችዋ በባንክ የማይዘዋወር ከሆነና በእጅ የሚሰጣት ከሆነ አንዱ ጋር ወይ ቤት ውስጥ ብታስቀምጠው ነው ስንል ሳጂታ ገንዘቧን የት እንደምታስቀምጠው አላውቅም ብላ ምላሽ ሰጠችን። ንግግሯ ከእውነት መራቁን መጠርጠር የጀመርነው ሳጂታ ፓስፖርቷን እና የመኖሪያ ፍቃድ ኢቃማዋ ሁለቱ መቃጠላቸውን ስናጣራ ነው። እንደ ራና አገላለጽ ሳጂታ በወር 100 ዶላር ደሞዝ ይከፈላታል። 100 ዶላሩ ከዚህ ቀደም ከሚጠበቀው የ150 ዶላር ወራዊ ደሞዝ ለምን ዝቅ አለ ብለን ራናን በምንጠይቃት ግዜ ሳጂታ የተስማማችበት ደሞዝ ነው ብላ መልሳልናለች።  


ነሃሴ 10 እለት ተወካዮቻችን ወደ ራና አባት ሚስተር ስሊማን ጀርማኖስ ደውለው ሳጂታ እውነት በስሊማን ቤት በመስራት ላይ እንደምትገኝ ለማጣራት ሞከሩ። ሚስተር ስሊማን እንዳሉን ከሆነ ሳጂታ ላለፈው ወር በቤታቸው እየሰራች እንዳለችና ጥሩ ደሞዝ እየከፈላት እንዳለም ነገሩን። በልጃቸው ቤት 10 ዓመት ቆይታ ደሞዝ እንዳልተከፈላት ስንነግራቸው ሚስተር ስሊማን ስለዚህ ነገር ምንም ነገር እንደማያውቁ አስመስለው ተናገሩ። ጥሩ ደሞዝ እየተከፈላት ከሆነ በኔፓል ያሉ ቤተሰቦቿ ጋር ምንም ነገር ያልደረሰው ለምንድነው ብለን ስንጠይቃቸው ሳጂታ ወደ ሃገሯ ገንዘብ መላኩን የተወቸው ወላጆቿ ስላረፉ እና ቀሪዎቹ ቤተሰቦችዋ ጋር የመተማመን ችግር አለ በማለቷ ነው ብለው አስረዱ። 


ይሄ ውሸት መሆኑን ያወቅነው የኛ ተወካዮች የሳጂታን እናት በተደጋጋሚ በስልክ ስናገኛቸው በመክረማችን ነው። የሳጂታ እናት በህይወት እንዳሉ ጠንቅቀን የምናውቀው ነው። ከዚህ ወጪ የሰውዬው ንግግርም አሳማኝ አልሆን ያለው ተጨማሪው ምክንያቱ ደግሞ ከቤት መውጣቱ የተከለከለችው ሳጂታ ለምን እንድትወጣ አትፈቅዱላትም ስንል ሳጂታ በራሷ ፍቃድ ነው ቀኑን ሙሉ ቤት ተቀምጣ የምትውለውና ድሮም እሁድ ቀናት የእረፍት ቀን ሆኖ ሲመደብላት በአሰሪዎቿ ቤት ማሳለፉን እንደምትመርጥም ነገሩን። በሊባኖስ ጓደኞች የሌላት ሳጂታ ወጥታ ለግሏ አልባሳትና ሌሎች ነገሮች እንኳን ለመውጣት ፍቃደኛ አይደለችም ብለውም ተናገሩ። 


የ10 ዓመት ደሞዟ ጉዳይን በተመለከተ ልጃቸው ራና የነገረችን ለአባቷ አስረዳነው። በእጇ ደሞዝ ተቀብላ እንደሚከፈላት ማለቷን ነገርነው። በእጇ የሚፈከላት ከሆነ እና ስደተኛ በመሆኗ ገንዘቧን በባንክ ማስቀመጡ የማትችል ከሆነ የምትቀበለው ካሽ ገንዘብ የት ነው ምታስቀምጠው ብለን ስንጠይቃቸው ሚስተር ስሊማን የማውቀው ነገር የለም ብለው መለሱልን።


ያለውን ነገር በፍጹም አሳማኝ ሊሆን ስላልቻለ ለሚስተር ስሊማን በጉዳዩ ያለው አቋማችን ገለጽንላቸው። ለ10 ዓመት ደሞዝ እንዳልተቀበለችና በባርነት እንደሚያንከራትቷት ማመናችን ነገርናቸው። ሚስተር ስሊማን ደግሞ ለዚህ ምላሻቸው ሳጂታ ሙሉ ደሞዜን ተቀብያለሁ የሚል ወረቀት ላይ ፍርማዋን እንዳስቀመጠች ብሎ መናገር ሆነ።   


ላለፉት 4 ዓመታት የስው ቤት ሰራተኞች በማገልገል ያሳለፈው የይህ ነው ሊባኖስ ድርጅታችን በተደጋጋሚ ያየነው ነገር ነው። አሰሪዎች ወንጀላቸውን ለመሸፋፈን ሲፈልጉ ሰራተኞቻቸውን ጠርተው ደሞዛቸው እንደተከፈለ፤ ድብደባ እንዳልተፈጸመ ወይ ተንከባክበው እንዳቆይዋቸው አድርገው የሚገልጽ ሰነድ በግድ ያስፈርማችዋል። አብዛኛው ግዜ ሰራተኞቻቸውን ሰነድ ለማስፈረም የሚያስገድዱ አሰሪዎች አስከፊ የመብት ጥሰት በመፈጸም የሚታወቁ ናቸው። በሳጂታ ጉዳይ እንዲህ አይነት እርምጃ መውሰዳቸው ሚስተር ስሊማን ሲነግሩን በሳጂታ ጉዳይ የነበረን ጥርጣሬ ጨመረ። 


በቅርቡ ስለ ሳጂታ ጉዳይ ለተከታዮቻችን ማብራሪያ በፌስቡክ አስቀምጠን ነበር። ማብራርያውን በለጠፍን ግዜ አንድ አንድ የሊባኖስ ሃገር ዜጎች እንዴት አንዲት ልጅን ለ10 ዓመት ያለ ደሞዝ ማቆየት ይቻላል፤ ያላመለጠችበት ምክንያቱ ምንድነው ብለው አስተያየት ሰጥተው ነበር። 


እንግዲህ በመጀመርያ በሳጂታ ጉዳይ የተጋነነ ወይ የተፈበረከ ውሸት ታሪኳ ላይ አለመካተቱና ታሪኳ ሙሉ በሙሉ እውነት መሆኑን በመግለጽ እንጀምራለን። ቀጥሎ፤ ሳጂታ ለመጀመርያው ግዜ ወደ ሊባኖስ ሥትጓዝ የ18 ዓመት ወጣት ሆና ፓስፖርቷ ተቀምታ ማንምን በማታውቅበት ሃገር ተቀምጣ መውጣት መግባቱ ተከልክላ ፍርሃቱን አሳድረውባታል። በሊባኖስ በሰው ቤት ሰራተኝነት ያገለገሉ ሁሉ እንደሚያውቁት ከቤት አምልጦ መውጣቱ በፖሊስ መፈለጉንም ሊያስከትል ይችላል። ስንቶቹ አምልጠው ተይዘው በእስር ቤት ተንከራትተዋል። በተጨማሪ ደግሞ አምልጦ የበርካታ ዓመታት ልፋቷንና ደሞዟ ጉዳይ ተዘግቶ ይቀራል የሚለው ስጋትም አለ። ሮጦ በማምለጥ የሚያግዛት ሰው ስለመገኘቱ ምንም ዋስትና አልነበራትም። በሊባኖስ ያለው ፖሊስና የህግ ተቋማት ከጎኗ ይቆማሉ ብሎ ማመኑ ሞኝነት ነው። 


ባደረግነው የማጣራት ስራ የ29 ዓመቷ ወጣቷ የኔፓል ሃገር ዜጋ የሆነችው ሳጂታ ላማ ለ110 ወራት ስራ ደሞዝ አልተቀበለችም። ይህ ሲደመር አሰሪዎቿ ሪሻርድ ኹሪ እና ራና ጀርማኖስ ሆነውም የራና አባት ስሊማን ጀርማኖስ ለሳጂታ የ22 ሺህ ዶላር እዳ አለባቸው። ላለፉት 10 ዓመታት ምስኩኗ ሰራተኛቸውን በባርነት በማንከራተት በልጅታዋም ሆኖ በቤተሰቦቿ ብዙ በደል አድርሰዋል። 


ትክክለኛ ፍርድ ቢኖር ኑሮ ለተፈጸመው ግፍ ሶስቱ በእስራት ይቀጡ ነበር። ከ22 ሺህ ዶላዱ በተጨማሪ ለደረሰባት እንግልት የካሳ ክፍያ እዳውን በብዙ እጥፍ ያባዛው ነበር። የከፋላ አሰራር አሁንም በነገሰበት ሊባኖስ ይሄ ነገር እንደማይተገበር እያወቅን ቢያንስ የበደል ፈጻሚዎቹ ማንነት ፎቶና ስም እንዲታወቅና ድርጊታቸው ለታሪክ እንዲቀመጥ ሙሉውን እዚህ በድረ ገጻችን አስቀምጠንላቸዋል።  

Khoury-Germanos घरमा सजिताको दशक लामो बन्धन जारी छ

२९ वर्षीया नेपाली सजिता लामा एक दशकभन्दा लामो समयदेखि लेबनानका रोजगारदाताहरुको घरमा सीमित छन्। उनको रोजगारदाता, रिचर्ड Khoury,   कपाल काट्ने एक प्रमुख बेरूतको कपाल सैलून, “जर्ज पसल” लेबनानी राजधानी Dekwaneh जिल्ला र उनकी पत्नी राणा Germanos, (DOB 05/10/1981) , उनीहरुले साजितलाई दास बनाएउनको लगभग एक दशकसम्म तलब पनी दिऐको छैन जून 2012  देखी ा


सजिता, जो अचेत अवस्थामा राखीएको छिन, बिना तलब बिना श्रम गर्न बाध्य भएको ,फिलिपिन्सकी घरेलु कामदार हलिमा Halima Upah को उसतै छ, जसले लेबनानी राजनीतिज्ञ र महिला अधिकारकर्मी इब्तिस्म अलसादीको घरमा एक दशक दासता बिना तलब बिताएकी थिइन्। ।  2017 मा, यो लेबनान (This Is Lebanon)  हलीमा को तर्फ बाट पहल गरीएको छ र उनको स्वतन्त्रता मा कुराकानी गर्न को लागी व्यवस्थित गरीएको थियो ा

सजिताको परिवारले यो (This Is Lebanon)लेबनानलाई बताएको छ कि उनको चलिरहेको दुःस्वप्न तुरुन्तै शुरू भएको छैन। कुराहरु सुरुमा Khoury-Germanos घरमा ठीक थियो। जसरी धेरै जसो आप्रवासी घरेलु कामदारहरु को मामला हो, सजिता लेबनान को यात्रा गरीबी,गरीब परिवार लाई नेपाल मा सहयोग को लागी। उनी सेप्टेम्बर २०१० मा किशोरावस्थामा आइपुगिन् र रिचर्ड, राणा र उनीहरुका दुई छोरीहरुको घरमा काम गर्नको लागी ।


राणा Germanos (left-बायाँ) उनको पति, रिचर्ड Khoury संग

 

उनका काकाका अनुसार, सजितालाई घरमा बस्ने पहिलो एक वर्ष र नौ महिनाको तलब दिइएको थियो। जसरी कफला प्रणाली ले आप्रवासी घरेलु कामदारहरुलाई लेबनानी बैंक खाता खोल्न वा स्वामित्व लिन बाट निषेध गर्दछ, कामदारहरु लाई सामान्यतया उनीहरुका रोजगारदाताहरुले उनीहरुको तलब  सिधै आफ्नो देशमा उनीहरुको परिवारलाई पठाउँछन्। सजिताकी आमालाई जुन २०१२ पछि कुनै पैसा पठाइएको थिएन।

 

“जर्ज पसल,” सजिताका रोजगारदाताहरु द्वारा संचालित पारिवारिक कपाल स्टाइल व्यवसाय, रिचर्डका मृतक बुबा द्वारा स्थापित गरीएको थियो र हाल Dekwaneh, बेरूत मा Sukkarie केन्द्र को पहिलो तल्ला मा स्थित छ। कम्पनीको इन्स्टाग्राम र फेसबुक पानाहरु शो बिजनेस र अन्य उद्योगहरु मा ग्राहकहरु को रूप मा एक प्रमुख लेबनानी व्यक्तित्व को चित्रण गरीएको छ, रिचर्ड वा उनका भाइहरु मध्ये एक कम्पनी को पृष्ठहरु मा अपलोड गरिएका तस्बिरहरु मा सन्तुष्ट ग्राहकहरु संग पोज दिएको देखीनछ। एथलीटहरु, चलचित्र ताराहरु, गायकहरु सबै जर्ज पसल मा आफ्नो कपाल अरब आइडल प्रतियोगीहरु पनी आऐको देखीनक्ष ा


रिचर्ड खौरी आफ्नो पसल मा विश्व प्रसिद्ध कतार रैली कार रेसर र ओलम्पिक कांस्य पदक विजेता नासेर अल-अत्त्याह (Nasser Al- Attiyah) संग पोज


रिचर्डको सार्वजनिक व्यक्तित्व उनको निजी जीवन संग झगडा गर्दछ, किनकि उनी एक नेपाली महिला जो एक जीविकोपार्जन को लागी आशा गरीरहेकी थिइन्। रिचर्ड र राणा, जो एल माटेन, कोर्नेट एल हमरा मा बस्छन्, सजीता को जवानी को वर्ष बर्बाद गर्न को लागी कुनै दुविधा छैन, एक नजिक बाट संरक्षित डार्क रहस्य जसको बारे मा उनीहरुका परिवार बाहिर धेरै थोरै लाई थाहा छ भन्ने विश्वास गरिन्छ| 


2017 देखि, यो लेबनान हजारौं आप्रवासी घरेलु कामदारहरु को तर्फ बाट ल्याईएको छ जो मजदूरी लुटिएका छन्, दास बनेका छन् र उनीहरुका नियोक्ताहरुको कैदी बन्धक बनेका छन्। सजिताको मामला, जसको बारेमा हामी भर्खरै सचेत भयौं, दासत्वको सबैभन्दा नराम्रो केसहरु मध्ये एक हो। सबैभन्दा खराब एक फिलिपिनो कामदार जो २१ बर्ष को लागी तलब नभएको थियो।


सजिताको परिवारले कूटनीतिक माध्यमबाट सहयोग मागेको थियो तर सजिताका अनुसार वाणिज्य दूतावासको संलग्नताले उसका रोजगारदाताहरु रिसाए, जसले उनलाई धम्की दिए र अन्ततः उनी दूतावासलाई सबै कुरा ठीक छ र उनी खुरी-जर्मनोस घरमा काम गर्न जारी राख्न इच्छा भऐको भनेको कारण बाध्य भऐको


सजिता ले यो इज लेबनान को पुष्टि गरेको छन कि उनले २१  महिना को काम को लागी मात्र ज्याला पाएको छिन उनको वचन र परिवारको भनाई संगै, हामीले मुद्दा उठाएका छौं।


 यो महिना, जब हामी उनको दुर्दशा को अनुसन्धान शुरू गर्यौं, हामी पहिलो पटक Khoury-Germanos परिवार को लागी एक दशक लामो बंधक अग्नि परीक्षा को गतिशीलता लाई अझ राम्ररी बुझ्न पुग्यौं।


अगस्त ४ ( August 4 )मा, यो लेबनान पहिलो परिवार सम्म पुग्यो र रिचर्ड Khoury लाई फोन गरीयो। उनले दावी गरे कि हामीसंग गलत नम्बरमा छौ र हाम्रा एक केस कामदारहरु माथी फोन बनद गरो। वास्तव मा यो सही फोन नम्बर थियो ा


११ अगस्त मा (11 August)  हाम्रो लेबनान का एक मामला कार्यकर्ता जो वार्ता मा माहिर छ, फोन गरी र रिचर्डकी श्रीमती राणा जर्मनोस संग कुरा गरे। उनीहरुको कुराकानीमा राणाले धेरै विवादित र शंकास्पद बयान दिन ा उनीहरु मध्ये, सुरुमा उनी भन्छिन् कि उनी सजिता को ठाँउ को बारे मा अनजान थिइन् किनभने उनको कामदार घर बाट भागेको कारण। यो चाँडै उनको पछि भनिएको थियो कि सजिता हाल आफ्नो बुबाको घरमा काम गरीरहेकी थिईन्।


राणा Germanos यो लेबनान संग आदान प्रदान मा सीधा आफ्नो कहानी राख्न सकिरहेको थिनन 


जब पैसाको बारेमा छानबिन गदां वा कुनै को अभाव को बारे मा राना भन्छिन कि भ्रम भऐको हो उनीहरु सजिता को नगद तिर्ने छनौट को कारण हो। जब परिवार र सजिता को बीच पैसा को आदानप्रदान को रसिद वा कुनै प्रमाण प्रदान गर्न को लागी सोधिएको थियो, राणाले भनीन कि त्यहाँ कुनै थिएन। यदि सजितालाई नगदमा भुक्तान गरिएको थियो भने यसको मतलब यो हो कि उसको ज्याला घर मा कतै राखीएको हुनु पछं, बैंक खातामा पैसा जम्मा गर्न असमर्थताको कारण। तर जब सजिताले आफ्नो बचत कहाँ राखिन् भनेर सोधियो, राणाले जवाफ मलाई थाहा छैन।”


चिन्ताजनक कुरा, राणाले अनजानमा सजीताको पासपोर्ट र रेजिडेंसी परमिट लामो समय समाप्त भइसकेको र उनी र उनका श्रीमान्ले उनीलाई वर्षौंदेखि बिना दस्तावेज र प्रभावकारी रुपमा ग्रिडबाट टाढा राखेको खुलासा गरे। राणाले दाबी गरीन कि परिवारले १०० डलर मासिक तलब को लागी साजिता को प्रतिबद्धताहरु लाई िदने गरेको १०० डलरको आंकडा अविश्वसनीय रूपले कम छ, थोरै तलब पाउने घरेलु कामदारहरु (२०१९ of को लेबनानको आर्थिक दुर्घटना हुनु भन्दा पहिले) प्राप्त गर्ने थोरै डलर मासिक १५० भन्दा कम। जब हाम्रा वार्ताकारले खुलेआम दयनीय आंकडामा आश्चर्य व्यक्त गरे रानाले दावी गरे कि सजिता को १०० $ तलब थियो, राणाले दावी गरे कि सजीता रकम मा सहमत भएको थियो।


१ ६ (16 August) अगस्त, हाम्रा वार्ताकारले उनको ध्यान राणाका बुबा, स्लेमान जर्मनोसमा केन्द्रित गरे, उनको दाबीको कारण कि सजिता उनीसंगै बस्दै थिइन्। उनले भनिन्, सजिता विगत एक महिनादेखि आफ्नो घरमा काम गर्थिन्। उनले हाम्रो वार्ताकारलाई भने कि उनी सजीतालाई “धेरै उदारता” तिर्दै थिए, यद्यपि उनी संख्यात्मक हिसाबले निर्दिष्ट गर्दैनन्।


Sleiman को कथा उनको छोरीले हामीलाई बेच्न को लागी एक को रूप मा प्वाल भरिएको को रूप मा समाप्त भयो। जब सजितालाई लगभग एक दशकदेखि आफ्नी छोरीको घरमा तलब नपाईएको तथ्यको बारेमा सोधिएको थियो, उनले पहिलो पटक आफु पैसाको बारेमा  कुनै जानकारी नभएको दाबी गर्दै अज्ञानता देखाए। त्यसपछि, आफ्नी छोरीलाई निर्दोष बनाउने तिर लागे , उनले भने कि वास्तवमा सजिताले वास्तवमा विगत एक दशकदेखि तलब पाउँदै आएकी थिइन्, तर 2012 मा आमा बुबाको मृत्यु भएपछि उनले नेपालमा आफ्नो परिवारलाई पैसा पठाउन बन्द गरिन्।

Sleiman Germanos यस्तो अवस्थामा गहिरो खन्ने र कहानी को तल सम्म पुग्न हाम्रो इच्छा को बारे मा अनजान देखिन्थ्यो। यो लेबनान परिवार संग व्यापक संचार गरीएको छ र सजिताकी अामा अझै जीवित हुनुहुन्छ भनेर सचेत छ।


Sleiman Germanos सजिताकी आमा को कथित मृत्यु को बारे मा झूट बोल्दै पकडिएको थियो

आफ्नी छोरी राणा जस्तै, उनीसँग पनि सजिताको तलब, जुन उनीहरुले उनीहरुलाई नगदमा दिईन्छ, सुरक्षित राख्नको लागी राखिएको छ भन्ने बारे कुनै स्पष्टीकरण थिएन। जब दबाब दिईयो, स्लेमानले यसो भन्यो कि परिवारले सजितालाई एउटा कागजातमा हस्ताक्षर गर्ने व्यवस्था गरेको थियो कि उसले पैसाको सम्पूर्ण रकम पाएको छ र यो कानूनी रूपमा व्यवहार्य दस्तावेज हो जसले खौरी-जर्मनो परिवारलाई कुनै गल्तीबाट मुक्तौ त्यस्तै गरी, यो लेबनान चिन्तित हुनुको ठुलो कारण छ यदि परिवारले कुनै कानूनी सल्लाह बिना र पनी इन्कार गर्ने विकल्प बिना पक्कै पनि आफ्नो कामदारलाई कागजातहरुमा हस्ताक्षर गर्न बाध्य पारेको छ।

यस बाहेक, Sleiman Germanos लाई सजीता को दिनचर्या को तत्वहरु को बारे मा सोधिएको थियो, यो तथ्य सहित कि उनी सप्ताहांत बिताउँछन् घर मा र कहिल्यै परिसर छोड्न अनुमति छैन।

सलेमानले दावी गर्दै जवाफ दिइन् कि सजिता को कुनै साथी छैन, उनी कहिल्यै एक्लै किनमेल गर्न जान्दिनन् र घरमा उनको दिन बिताउँछिन् किनकि उनी आफैंले कहिल्यै आफ्नो काम गर्ने ठाउँ छोड्न चाहँदैनन्। हास्यास्पद व्याख्या लगभग शंका को पुष्टि गर्दछ कि उनी, उनी भन्दा पहिले धेरै घरेलु कामदारहरु जस्तै, एक कैदी मा परिणत भएको छिन।

जब हामीले सुरुमा सजीता को मामला को बारे मा हाम्रो फेसबुक पेज मा पोस्ट गरेका थियौं, हाम्रा केहि लेबनानी अनुयायीहरु अविश्वास मा थिए। हामीले प्राप्त गरेका प्रतिक्रिया र प्रश्नहरु मध्ये, एक प्रवासी घरेलु कामदार लाई उनको इच्छा को बिरुद्ध यति लामो समय सम्म कसरी राख्न सकिन्छ? उनी किन भागेनन्?

याद गर्नुहोस्, सजिता१९ बर्षकी लेबनान आएकी थिईन् र उनको पासपोर्ट तुरुन्तै खौरी-जर्मनोस परिवारले जफत गरे। जबकि हजारौं महिलाहरु लेबनान भर मा अपमानजनक घरहरु बाट भागेका छन्, कफला प्रणाली, जो यी महिलाहरुलाई कुनै सुरक्षा प्रदान गर्दैन, उनीहरुको जीवन दयनीय बनाउँछ। टाढा भाग्ने स्वचालित रूपमा कानूनी निवास खाली गर्दछ। रोजगारदाताहरु प्राय पुलिसमा झूटा उजुरी दर्ता गर्छन्, उनीहरुको कामदारले उनीहरुबाट चोरेको दाबी गर्छन्। लेबनानी जनरल सेक्युरिटी लेबनानी जेलहरुमा प्रवासी घरेलु कामदारहरु दुर्व्यवहारको शिकार भएका छन्। उनीहरु त्यसपछि महिना को एक अवधि को लागी जेल मा रहन सक्छन्, कहिलेकाहिँ बर्षहरु।

 

सजिता लेबनान मा कुनै परिवार वा साथीहरु छैनन्, उनको सम्पर्क र परिचितहरु को कमी को कारण मुख्य रूप मा उनको Khoury-Germanos घरमा कैद बनाए। उनीसँग कानूनी रूपमा व्यवहार्य कागजात छैन। उनको पासपोर्ट उनीबाट लगिएको छ। लेबनान मा बाहिरी दुनिया उनी को लागी बिल्कुलै विदेशी रहन्छ, उनी 2010  देखी यो देशमा निर्बाध रूप बाट बस्ने बावजुद।


अहिले यस्तो मामलाहरु पहिलो होइन, हामीले माथि उल्लेख गरे अनुसार, हलिमा Ubpah त्यस्तै गरी एक दशक लामो जबरजस्ती श्रम र कैद को दुःस्वप्न बिताईन ाएउटा भर्खरको अल जजीरा गहिरो कहानी तीन इथियोपियाली आप्रवासी घरेलु कामदारहरु को मामला मा हाम्रो संलग्नता लाई हाइलाइट गरियो, जस मध्ये प्रत्येक लेबनानी रोजगारदाताहरु को घरहरुमा लगभग एक दशक बिताएका थिए। यो अभ्यास अत्यन्त सामान्य छ र धेरै महिलाहरु अन्त मा वर्षहरु को लागी सुस्त रहन को लागी, नियोक्ताहरु को घरहरुमा भयानक दुर्व्यवहार सहे।


आज, रिचर्ड खौरी, राणा जर्मनोस र स्लेमान जर्मनोस सजिता लामा को संयुक्त 110 महिना को तलब को eणी छन्। लेबनान मा अन्य धेरै नेपाली कामदारहरुले पाउने औसत मासिक २०० डलर मासिक तलब मा, यो $ 22,000 मा सजिता को तलब को कुल रकम  हुनछ। त्यहाँ पक्कै छन्, क्षतिहरु कि उनीलाई पनि क्षतिपुतीॅपाउनु पर्छ।

Khoury-Germanos परिवार द्वारा हामी संग साझा घटनाहरु को संस्करण पकड छैन। जबकि राणा Germanos र उनको बुबा Sleiman बेईमान र बारम्बार हाम्रा वार्ताकारहरु संग आदानप्रदान मा झुट बोलेका थिए। रिचर्ड Khoury यस बीचमा, यस मामला मा सम्पर्क हुन बाट बच्न को लागी धेरै हद सम्म गए।


रिचर्ड खौरी शहरको सबैभन्दा राम्रो कपाल काटने व्यक्ति हुन सक्छन्, तर उनले घरेलु कामदारलाई लगभग दस बर्षमा आफ्नो घरमा काम गनॅको मेहनतको पैसा तिरेका छैनन्।


यो लेबनान (This Is Lebanon) सजिता लामा को तुरुन्त रिहाई को माग गर्द,स्वतन्त्र रुपमा प्रमाणित तरीका मा सबै तलब नपाईएको तलब को वितरण, र उनको स्वदेश नेपाल फिर्ता उनको पीडित परिवार संग पुनर्मिलन को लागी। यो दुःस्वप्नको अन्त्य हुनुपर्छ। कुनै पनि कुराले उसको परिवारको घरमा निरन्तर बसोबासको औचित्य साबित गर्दैन जसले उनीलाई उनको युवावस्थाका केही उत्कृष्ट बर्षहरु लुटेको छ र उनीलाई प्रभावकारी रुपमा दास बनाएको छ।


हामी हाम्रा अनुयायीहरुलाई सजिता लामा को अनुचित कारावास को अन्त्य को लागी लबी गर्न को लागी कल गर्दछौं। जर्ज पसल कपाल सैलून(George Shop Hair Salon) र परिवार को लागी सम्पर्क जानकारी तल उपलब्ध छ। रिचर्ड खौरी र राणा जर्मनोस लाई थाहा होस् कि गैरकानूनी संयम र जबरजस्ती श्रम एक अपराध हो र एक दशक लामो एक निर्दोष महिला को जीवन संग खेल खेल्नु जसता कायॅ अब समाप्त हुनु पर्छ।

SUPPORT OUR WORK

We depend on your donation to fight for domestic workers in Lebanon.